Green screen – co warto o nim wiedzieć?
Zacznijmy może od wytłumaczenia, co właściwie oznacza ten zwrot – green screen - w dosłownym tłumaczeniu jest to „zielone tło”. Funkcjonuje wiele zwrotów synonimicznych takich jak blue box, blue screen, czy chroma key. Wykorzystywane jest zarówno w fotografiach jak i w filmach. Oznacza to duże zielone tło, które ustawiane jest za osoba fotografowaną, czy aktorem. Robi się tak po to, aby później na to tło nanieść konkretny obraz. Przykład? Chociażby prognoza pogody. W rzeczywistości osoba przedstawiająca pogodę stoi przed właśnie takim dużym, zielonym tłem. Dopiero później graficy nakładają na niego odpowiednie mapy pogodowe, a my oglądamy efekt końcowy. Tak samo sprawa ma się w przypadkach różnego rodzaju teleturniejów, czy telewizyjnych łamigłówek.
Dlaczego akurat taki kolor?
Dlaczego wykorzystywany jest właśnie green screen albo blue screen. Co mają w sobie akurat te dwa kolory? Odpowiedź jest dość prozaiczna. Po prostu taki kolor najrzadziej zlewa się z różnego rodzaju elementami ubrań aktorów, czy aktorek. Należy pamiętać, że na ten kolor nakrywa się uzgodniony wcześniej obraz. Właśnie dlatego nie można ubrać aktorki na przykład w niebieską sukienkę, jeżeli nagranie ma odbywać się na tle blue screen – można wtedy skorzystać z green screen. Dlaczego nie można? Ponieważ później wgrywany obraz pojawi się nie tylko w tle ale również … na sukience aktorki! A nie jest to pożądana sytuacja.
Kosmiczna technologia?
Można powiedzieć, że green screen nie jest wcale wielce skomplikowaną, kosmiczną technologią. Można go natomiast z taką technologią połączyć i osiągnąć naprawdę zapierający dech w piersiach efekt. Green screen znany jest już od początków lat trzydziestych dwudziestego wieku. Teraz stosowany jest w znacznej ilości produkcji filmowych. Dzięki niemu oraz technologii efektów 3D można osiągnąć naprawdę wszystko, jedyne co nas ogranicza to nasza własna wyobraźnia. Ciekawym zastosowaniem dla green screen jest użycie go do nakręcenia scen z ”Harry'ego Pottera”, gdzie tytułowy bohater znika przy użyciu swojej magicznej peleryny niewidki.
Podsumowanie.
Początki green screen sięgają dwudziestego wieku. Technika ta, w istocie prosta, stała się idealnym rozwiązaniem wielu problemów, zastąpiła też kręcenie rzeczywistych scen w filmach, które często są bardzo kosztowne lub niebezpieczne. Wykorzystywane również w fotografii, stanowią zdecydowane ułatwienie zarówno dla fotografów jak i reżyserów.
Zaloguj przez Facebooka
Zaloguj przez Google